API قرار است چه مشکلی را حل کند؟
API یک قرارداد بین سرویس‌ها و کلاینت‌هاست. وقتی Frontend، اپلیکیشن موبایل یا سرویس دیگری قرار است با Backend ارتباط داشته باشد، API باید رفتار قابل پیش‌بینی و ساختار مشخصی داشته باشد.
منابع را بر اساس دامنه کسب‌وکار طراحی کنید
به جای endpointهای پراکنده، منابع را حول مفاهیم واقعی محصول تعریف کنید؛ برای مثال مشتری، سفارش، قرارداد یا پروژه. این نگاه به خوانایی و توسعه آینده API کمک می‌کند.
Validation را کجا انجام دهیم؟
اعتبارسنجی باید نزدیک به مرز ورود داده انجام شود، اما قوانین اصلی کسب‌وکار نباید فقط در Serializer پنهان شوند. منطق دامنه باید به گونه‌ای باشد که در مسیرهای دیگر مانند taskهای پس‌زمینه نیز قابل استفاده باشد.
Pagination و Filtering
برگرداندن هزاران رکورد در یک پاسخ هم برای سرور و هم برای کلاینت پرهزینه است. Pagination، مرتب‌سازی و فیلتر مناسب باعث می‌شوند API با داده‌های بیشتر هم رفتار قابل‌کنترل‌تری داشته باشد.
Authentication و Permission
احراز هویت مشخص می‌کند کاربر چه کسی است و Permission تعیین می‌کند چه کاری اجازه دارد انجام دهد. این دو را جدا طراحی کنید و برای منابع حساس، دسترسی شیءمحور را هم بررسی کنید.
Versioning و سازگاری
تغییر یک API می‌تواند چند کلاینت را هم‌زمان تحت تأثیر قرار دهد. نسخه‌بندی و سیاست مشخص برای deprecation باعث می‌شود انتشار تغییرات بزرگ با ریسک کمتری انجام شود.
جمع‌بندی
API خوب فقط چند URL نیست؛ یک قرارداد پایدار برای ارتباط بخش‌های مختلف محصول است. ساختار منابع، validation، pagination، permission و versioning باید از ابتدا با نگاه بلندمدت طراحی شوند.